Uçuk sökük bir sokak, duvarlardan ay akar
Ayın yüzü gizlice karanlıklara bakar.....
Ruzgar eser elleri hasret seper yollara,
yollar birikmişleri götürer uzaklara...
Bulutlar dolar yaman, deniz yağar sokağa,
o sokakda yıkanan bir hasretdir bir oda..
Dalgalanar ağaçlar saçları suya düşer.
Yelken açıp yapraklar ümitsizliye yüzer...
Uzaklaşar aydınlık yakın gitmez göklere
çerçevesi aralık, yenə soğuk pencere.....
Eks ettirir semayı şişede lal parçalar...
Orda binlerle hayal bir kölgeyi parçalar....
Mum da söner. Masada ezel olar mektuplar,
Göz yaşıyla ıslanan hazan olar mektuplar ...
Titreşer kanatları, dokunan yok yüzüne,
küllenmiş mısraları hasr olunar özüne
Sarıdan bir gelindir üzeri toz dumandır...
Bu mektuplar bu evde, sessizliğe limandır...
Bir son bahar... cümleler toprakda nakış gibi
duvarlardan resimler süzüler yağış gibi....
buz tek keser ayrılık. Gülüşleri kar örtür,
Burda her yer karanlık, burda ümitler ölür..
Gölgelerin gözünde grinin çalarları,
Durgundur ruhlar gibi, soğuktur mezarları..
Taşlarında yok resim ...Yoklukda bin bakış var
Her yer kurudur ancak, bu sokakta yağış var....İradə
I