Koşmak istemiyordu artık.
Ne yapacaktı burada,
ne anlamı vardı?
Bir emir almıştı işte,
kahrolası bir emir.
Uyum sağlıyordu, şuursuz.
Zaten uyum sağlamak,
şuurunu yitirmekti bir bakıma.
Vazgeçemiyordu.
Bina bina dolaşıyor,
bir şeyler bulmaya çalışıyordu.
Ne aradığını bilmeyen aradığını bulabilir mi? Atmalıydı bu huzursuz soruları kafasından.
Soru sormamalıydı bir daha.
Soru sormak hastalıklı ruhların alışkanlığıydı. Vazgeçmeliydi..
©yıldızlara
Y