C

HERKES ELBET BİRGÜN GÖÇER

Sar en, karanlığı avuc unda
Yak geceyi sessiz gözyaşın da
Mayınlı tuzak gibi yarınlar da
Kör gözlere korku dolu kabus tu
uykusuz vakitsiz yağmurlu gece
hayat çözemediğim bir bilmece
ezber bozan acıyı kalbim işkence
zaman aldandım kimi hiç uğruna
kin ve nefret eder gökyüzü
heybeti ile birlikte şu yüzü
yakar yaktıkça yakıyor közü
insan yalnış bir yola saptı mı?
can aldı iki dakikalık nefesler
ruh ki bedende oynar ve gider
yıllar sene bir macera gibi sürer
toprak tan geldik kefen e soyunduk
ömür dediğin nedir ki
oysa bir bakmışsın bitti
artık bu dünya yok sanki
söndü vakit ışıklar içinde
kalsın davam bir isyan a
isyan doldu yürek aşkın a
aşk tan yana nasib yoluna
döndü herşey elde vurgun
kanıyorum el vefasızda
haram oldu uyku burada
burası soğuk yer altında
herkes elbet birgün göçer
ömür dediğin nedir ki
bir bakmışsın sene bitti
zaman içimizde n geçerdi
artık bu dünya yok olurdu
"CİHAN ŞENTÜRK"