Insanlar canını yakar.
Farkına varmazlar onlar sadece kendi yanan canlarin farkındadır.
Umursamaz senin yanan canını gözü görmez.
Önünde acı çekerek ölsen "Aa ne oldu" demez.
Fakat sen safsindir onun canı yanınca senin de onunla beraber canın yanar. Onunla beraber uzulursun.
Destek olursun,kalkmasına yardım edersin.
Kalkar ayağa ; senin desteğin, senin yardımınla kalkar ayağa.
Ayağa kalkınca bakmaz beni kim kaldırdı yerden diye.
Ve herşey bu kadardır.
Ettigin yardım da destek de yok olur onun gözünde.
Sen yine tek kalırsın.
Hüznünle, acılarınla, göz yaşlarınla...
©umutlukız
U