Annelerin bağrı yandı, kimse anlamaz
Yılan insan kılığına büründü, kimse tanımaz
Gözyaşı sel oldu, kimse farkına varmaz
Herkes sustukça çoğaldı zulüm
Helak olmuş, tükenmiş bazısı
Herkes diyor, ne yapalım bu alın yazısı
Behey gafiller, nerede insanların irade-i cüz-iyesi
Herkes sustukça çoğaldı zulüm
Her şey apaçık, her şey aleni
Feryatlar göğe çıktı, yok dinleyeni
Gözler görmekte, işitmek yok inleyeni
Herkes sustukça çoğaldı zulüm
Mazlumlar isyan ediyor, diyor bu nedir böyle
Takatimiz tükendi, yeter artık bu çile
Ey insanım diyen, susma sen söyle
Herkes sustukça çoğaldı zulüm
Umutsuzlaşmış insan, sönmüş umutlar
Güçsüzler boyun bükmüş, akıyor gözyaşları
Dinlerse bu dertleri, bile ağlayacak taşlar
Herkes sustukça çoğaldı zulüm
©adem-izmir
A