Saati olmayan şiir yazamaz sanki
Gecenin siyah olduğunu
Gündüzün sana benzediğini herkes biliyor
Bu izmaritler
Bu küf
Bu kir
Sana zikirdir
Memur gibi her sabah sana uyaniyorum
Incirler geç gelmiş bir mutluluk tadı veriyor
Ağustosun başı
Temmuzun sonu
Bu mevsimler de en çok şairler ölüyor
Hasadı en acı olan bir meyve gibi
Birde sen ölüyorsun üstüne
Kalemi kırılıyor insanın
Beli kırılır gibi
Saati olmayan duvarlardan yazıyorum sana
Terli bir çarçaf koynumda
Eskimiş ne varsa sana benziyor
Bu gece illet gibi temmuz kokuyor hala
İlk seviştiğim gözler
İlk tutuştuğum yangın
İlk kez yazıyorum
Halen seni seviyorum bu ağustos sıcağın da
Bir şiirin en ham haliyle
Üzümün üzüme baktığı bir mevsimden geciyoruz
Ben halen sana karayım
Yüzümün
Yüz karası bir gece de
En cok ağustos böcekleri ölüyor
Sesi kısılmış bir öğretmen gibi bu mevsim
Kara bir tahtaya üzüm kadar kararsin yüzüm diyorum
Ben halen seni seviyorum
Saatin hiç bir önemi yok
Özgür'adım.
'Herkesin bir saati vardır. Seninkisi daha dolmadi.'
O