Yağmur ağlıyor ben ağlıyorum
sessizce veda ederken ardında
ayrılığa bürünmüş çoktan vakit
hasret rüzgârı esiyor başımda
yalnız iki damla yaş öksüz gibi
yaktı yüreği yara derin olunca
kanar heryerden dermanı yok
dalından kopartılan bir gül gibi
sevgiden şefkatten uzaktayım
herşey bitti rüyadan uyandık
dönüp bakıyorum şu zamanda
biz bu günleri inan yaşamadık
C