Deniz bugün masmavi, okyanus mavisi.
Bugün çok sessiz Marmara,
Ve Karadeniz'de dalga yok bugün.
Bugün herşey çok garip,
Güneş bile acayip.
İlk defa ısıtırken üşütüyor güneş beni.
Ve ilk defa hüzün biriktiriyor Marmara,
Karadeniz ise huzur vermek istiyor sanki inatla.
Bugün herşey ters işişliy dünyamda.
Nedendir bilmiyorum ama sonbaharı yaşıyorum ilkbaharda.
Herkes yaza hazırlanıyor, ben kış yaşarken.
İnsanlar gülerken yaylada, ben ağlıyorum karlı dağda.
Oysa nede gülmek istiyordum o anda!
Ben gülmek için mücadele ettikçe yaş birikiyor gözlerimde.
Heryerden mutluluk bestesi yükselirken, kasvet neden gitmez yüreğimden?
Kim beni mutluluktan, huzurdan ve sevgiden uzaklaştıran?
Beni kendine esir edip yalnızlaştıran kim?
Neyin bedeli, yüreğimdeki bu işkence?
Yoruldum, bitsin artık bu çile!
Nedendir bilmiyorum ama bugün herşey ters işliyor gönlüme...
R