Yaşıyorum hiç yoktan burda
ne dost ne gardaş kaldı burda
terkedilmiş yapayalnız üşüyorum
evimi ocağımı başıma yıktılar'da
yenide gelip sesetmedim be abi
yoktu kötü günümde vardılar iyi
günümde anladım ki herşey yalan
dostluk sahte nerde kaldılar şimdi
aynaya bakıyorum solgun yüzüm
yıllar geçtikçe kaderime çöktüm
demek herşey buraya kadar'mış
boşluğun içinde kendimi gördüm
hatam insanlara değer vermekti
dertlerine ortak olup dinlemekti
ve görüyorum ki kimse kalmamış
artık yalnızlığım beni dinlemekti
C