Denizin ortasında kaybolmuş sandal gibiyim
savrulup duruyorum bilinmeze yelken açtım
işte ben burada en büyük yalnızlığı yaşarım
İstemem kimseyi ne dost yüzünü uzak dursun
Onlar benim ah şu gülen yüzümü soldurunca
Bir olup el üstünde yaşamı mı sonlandırınca
Ölmeden benim işte derin mezarı mı kazınca
İstemem kimseyi ne dost yüzünü uzak dursun
Uzak dursunlar hep acı üstüne dert verirler
Bana kendi elleriyle acı tasta su içirenler
gün gelir de yalandan dost gibi görünürler
onların gözünde ben deneme tahtası oldum
Herşey yalanmış aşk yalanmış umut hayal imiş
Sevmek yalanmış düş yalanmış acı gerçek imiş
Ben böyle yaşar ken talih yüzüme gülmez imiş
yazık ömrüme göz dikenlere yoktur hiçbir sözüm
©chn
C