Kendini sevmeyen eller, başkasına dokununca yanar,
Kalbi karanlık olan, sevgiyi tam olarak veremez.
Önce kendi bahçeni güzelleştirmelisin,
Başkalarına su verebilmek için.
Sevgi bir nehirdir, kaynağından beslenir,
O kaynak kendi kalbindir, onu doldur.
Kendini sevmek, başkalarına açılan bir kapıdır,
Empati kurmak, bağ kurmak, sevgiyle doludur.
Kalbinle sevmeyi öğren, içindeki ışığı keşfet,
Kendi ruhuna merhamet göster, sevgin büyüsün.
Kendi değerini bil ki, başkalarının değerini görebilesin,
Sevgiyle yürü bu yolda, hayatı kucakla.
Sevgi bir çiçektir, emek ve zaman ister,
Kendi ruhunun bahçesinde açan nadide bir gül.
Ona iyi bakarsan, sevgi her daim taze kalır,
Ve bu sevgiyle kurulan bağlar asla yıkılmaz.
©hasanbey.
H