R

hêvi (umut)...

Dün, bugünmüş gibi geçiyor
satırlarım gece boşuğuna dökülüyor
yaşadığım geçtiğim yollar
dört duvar arasında kalıyor
Ertelediğimiz yarınlar bekliyor bizi
'Umuttur' benim adım
günler geçiyor
saatleri rafa bıraktım
saniyeler de geçiyor