Öyle ölmem Azores ! Hançerlenmiş yüreğime kitap okudum bugün. Edebi bir sızı verdi ilk başlarda ve ben okudukça, kanayan yüreğim harf topluluklarını oyuncak yapıp sevda bahçesinde koşuveriyordu. Acıyı unutmuş, bahçede adım atmadığı yer kalmamıştı. Bir süre sonra yorulup oturdu söğüdün gölgesine. Gökyüzü mavilerle boyanmıştı, bir ressamın tuvalindeki renkleri andıran fırça darbesi misali. İlk başlarda bunlar yaşandı.. Güneş çekilmeye başladığı vakit, ellerinden kayboluyordu harf topluluklarından yaptığı oyuncak.. Edebi sızı yerini yalnızlığa bırakıyordu..
-sonra ne mi oldu Azores..?
Şiir oldu;
Elimde kalan yalnızlıktı sadece
vuruyordu yüreğimin kayalıklarına
Vurdukça!
Senden bir parça bırakıyordu yüreğime
benden aldıklarını saymazsak..!
(mazhargzlk)
©azores
A