Çoğu şeyden vazgeçeceğimi bile bile
vazgeçtim sen
ekmek, tuz, un gibiydin
çok gerekliydin bana sen
kızların çikolata sevmesi gibiz, vazgeçilmezdin
gözümün içindeki can evimdin
kışın sığınır ısınır çorba içerdim
senden tüm ihtiyaçlarımı bile bile vazgeçtim
Seni sevmekten vazgeçmedim ama
senden vazgeçtim
beni bir çocuk gibi
kapıda beklerken hani seni
kandırmandan vazgeçtim
gözüm gönlüm ağrıyor şimdi
bir bilsen senden çok kendimden vazgeçtim
bir yaş oldun akıyorsun gözlerimden burnumdan
bir çocuk gibi bıraktın şimdi beni
hey uyuyor musun
gecenin bu saati uyumazsında şimdi
eminim rüyanı süsleyen biri vardır
gözlerin hep aldatmaktan yorgun
ordan biliyorum seni
hey sen kendim uyuyor musun şimdi
göğsünde bir yenilgi kafandaki son hayale
veda etmedin mi?
©xnova4
X