İnsan çocukluğunu özler en çok geçmişi ister
Bense gelmemiş olana o kadar hasretim ki
Yanıp kül oluyor mısralarım umudumun ateşiyle
Kaçışıyor kelimelerim sanki bizi bu dertten kurtarın diye
Ben bir cuma pazarcısı gibi bağırıp duruyorum şiir tezgahımdan
Yaşayıp duruyorum ölümün bağarında her gün dünümün baharında
Mısralarımda koşarken sayamasam da adımlarımı
Ededeceğim iki kelamın ne alıcısı var ne de bakıcısı
©kurucu
K