Öfkem sığmıyor iki cihana birden.
Ölüm bile gurur duyacak sonunda benden.
Şeytan dahi tanrıya sığınacak nefretimden.
Ruhları yerinden çıkacak iblislerin, sözlerimden.
Önümde diz çökecek koca cehennem.
Tövbe edecek ateş, görünce içimdeki yangını.
Canavar fikirler arşa yükselecek sinemden.
Adem yutamayacak çaldığı elmayı.
Zihnimin karanlığında derin bir har.
Masumiyetimi her gece bir ben yutar.
Sonu gelmez ıstırabın bekçisi oldum, gaddar.
Ben değilim artık tanıdığım, bildiğim gaffar.
Tuttuğum gül kan kırmızı mezarlıkta.
Adı olmayan canilerin yanıdır yakıştığım.
Sonsuz araftayım; hem akım, hem kara.
Heyhat! kabrimin yanıbaşındayım.
©bilaloruç
G