Ne kadar gereksiz iş varsa yapmak istiyorum
Hiç olduğumuz şu alemde,hiçliği yaşamak
Dünyayı değiştirmek istiyorum
İnsan olmuşum madem
En üst, en güzel şeyleri de yapmalıyım.
İçinden çıkamadığım şu
Sorular ummanından bir çırpıda çıkmak
Ya da kendimi sorgusuz en dibe bırakmak.
Ne zor şeymiş yaşamak
Ölümün yoluymuş
Her başlayan,aslında sonmuş.
Bir şey diyeyim mi?
Aslında herkes bir şekilde avunurmuş,
Ama her şeye bir bahane de bulunurmuş
Tüm gerçekler belki
Yalan üzere kuruluymuş.
Bir şeyi buldum dediğinde
Aslında aramaya yeni başlıyorsun,
Bir zaman bilmek istemediğin oluyor
Bomboş şeylerle için doluyor
En olmazlar en önemlinken
En değerlin umurundan gidiyor.
Görmek istediğin
Ve gördüğün
Çelişkiler hep var
Sen istediğin kadar kendini
Olmuş say.
Olmayanı olduran sen değilsin
Olabilir diye bir kelime de zihninin
En ince damarlarına işlemiş
Eğer işlemese robottan farksızdın
Bununla gururda duyabilirsin
Kendini de suçlayabilirsin
Ama ikisinden sadece birini yaparsan
Kara delikten daha büyük bir
Boşlukta buluverirsin kendini.
Evet boşlukta bazen, en güzel hoşluk
Ama hoşluk sandığın bu alem
Ona nasıl baktığınla orantılı
Huzur veya keder verir sana.
En ufak dert,hatta dertte değildir
Senin için kabus olur,kabus yapan sensin
Ama kendine değil başka her şeye kızarsın.
©özkanyazıc
Ö