Sessizlik hakim oluyor tüm seslere,
Kafam dolu,cevap yok seslenenlere.
Gözlerim aćık, bilincim kapalı
Kendi içimde arıyorum kendimi,
Masum sayfalara kustum tüm derdimi.
Cesedin canlı kalması mı yaşamak?
Yaşam dediğin insanlığın komplo teorisi.
Gözlerimdeki denizi özgürleştirdi mâzi...
Kafam biraz bulanık,çokça karanlık,
Eskiye dönemem ki ben artık!
Hüzünlü mısralar döküyor kalemim,
Hissedebiliyormuşum gibi....
Kalbim kin de tutmuyor, özgürsünüz.
Yanlış kalpten sevgi dilenirken öldünüz.
Kayıp ruhlara hitaben...
©anyela
A