Doğduğumdan beri büyürken sessizce
En sıcağını gördüm sevgilerin
İç ısıtan, can yakan belki de öylesine
Ama ben hiç sormadım
Hep mavi beyaz güllerin arasından geçtim
Sabah yellerine dokundum sessizce
Geceden kalma çiğlerle buluştım
Yaşama alışmamış çimenlerle konuştum
Ama ben hiç durmadım
Hep mavi beyaz güllerin arasından geçtim
Daima çocuk kalanları sevdim
Dostluğuyla ısıtıp mutluluk verenleri
Acının şerbetinden kendiside içenleri
Ama ben hiç kaçmadım
Hep mavi beyaz güllerin arasından geçtim
Öğle sıcağında soğuk sulardan içtim
Söğütlerin, kavakların gölgesinde dinlendim
Muhabbet kuşlarının sesleriyle şenlendim
Ama ben hiç gülmedim
Hep mavi beyaz güllerin arasından geçtim
Daha yeşilken düşen yaprakları gördüm
Zamanı dolunca göçüp gidenleri
Fırtınalı zamanda kaçıp gidenleri
Ama ben hiç yılmadım
Hep mavi beyaz güllerin arasından geçtim
Bazen uzaklara daldım öylece
Gün kızıllığında geçmişin acısını gördüm
Gece karanlığında ahirin aynasını
Ama ben hiç korkmadım
Hep mavi beyaz güllerin arasından geçtim
Yıllar sonra durdum ve gülüyorum
Hiçlikte hep bulunmaz, artık biliyorum
Ayaklarımı bağladım
Güllerimi koparttım
Sen önden git kardeş, ardından geliyorum
©kalemçare
K