Hıçkırıklarım oda da ama oda bomboş.
Sanki duvarla konuşuyor gibiyim.
Senin bile anlayamadığın duvar anlıyor.
Bir tek sen anlamıyorsun.
Sen canlı bir hayat iken.
Duvar ise cansız bir toprak.
Neyse senin de toprağın bol olsun.
Ben kalbimden seni azad ettim.
Seni kendi vicdanınla baş başa bırakıyorum.
Ah etmem beddua eylemem.
Sana verebileceğim en büyük hediye kendi vicdanınla kal.
©ruzgarmutl
R