İlk defa senin ile bozuluyor sessizlik
Bir bütünün parçaları olmak uğruna sarf ediliyor bunca kendi başına bir anlam ve amaçtan yoksun kelam
Sen zamanın ve bu zaman içinde sefer halinde bulunan öznelerin şeklini verecek olduğu bir potansiyelsin henüz bir geçmişten yoksun
Vazifen azamet mertebelerinin en tepesinde bulunan özünü bir süre daha sürdürmek ve kulak vermek çekimine kapılmış olan her bir hummalı dimağa.
Sen tüm yangınların kıvılcımı tüm cinayetlerin azmettiricisi tüm hikayelerin yazılış sebebisin. Yokluk ile varlık arasında duruyor ellerini uzatmış bir bir ihtimalleri gerçekleşmeye davet ediyorsun.
Bir sesleniş yoktur ki bu cihanda sana yönelik olmasın. Sen iç dünyaların ortaya çıkarıcısı. İnsan denilen sisli ummanın derinliklerinde gömülü inci taneleri birbir güçlükle senin yüzü suyu hürmetine meydana çıkıyor. Boşluklarını doldurup o zavallı neferlerin tüm cazibelerini ellerinden alıyorsun.
Altında kalıyorsun şahsına yakıştırmaların gerçeğe doğru yakınsadıkça vaziyet. Kendine yabancılaştığını hissediyorsun kendinin tam olarak kim olduğu sorusuna verecek bir cevabının olmadığını farketmeden önce.
Yavaş yavaş ciğerlerini yakmaya başladıkça boşlukta süzülen tanecikler zihninin sınırları şimdi ile kuşatılıp daralıyor
Ne tastamam Kendine ne de onlara aitsin iki tarafta çekiştiriyor. Bu dayanmakta güçlük çektiğin bir gerilim. Nefreti ve sevgiyi de böylece öğrenmiş oluyorsun.
Vaktin sınırlı ama kendinden emin olmaya yeter. Hiçliğe karışmadan önce prangalarına aşık oluyorsun.
©opapa
O