Hiçliğinle Dolu Yollarda Atropinimle
Zahiriyat yok, maneviyat yok;
Parçalanmak istedi canım.
Sevgi yok, istek yok;
Kapında nizâmım.
Sevmek isterken bir kere âşüfte misâli kaldım
Kalbinin bir köşesinde, kum dolu yollarda...
Mâşuke, gereksin bana şimdi sen, bal tatlısı atropinimle,
Âlemlerin bir köşesinde, hiçliğinle dolu yollarda...
Bu yolları ezbere bilirim ben;
Şu sözlerdeki beni bilir misin sen?...
Atvâr-ı dilime hakim olamadım ben,
Seni sordu bana her gün...
Dedim ki O'na:
Ârayı umûmiye hâkim olamadı kendine, ben aryayı ilân etmişken, âşık-ı zâde olmuşken;
Tuttular, aldılar elimden atropinimi...
İşte Mâşuke, aşık-ı şeydâ misali seni hatırladığımda
ağyârı olduğum bu şehirde
Kanatlanıp,
Uçmakta,
Dolanmakta olurum alemlerin bir köşesinde,
Hiçliğinle dolu yollarda...
©heavydaisy
H