hiçlik;
yaşamak isteyipte yaşayamadığın'dır
deger kaygilarindir şu hayatta
yani yaşamak ile yaşamamak arasinda kaldığın ince bir çizgidir artık o
zira beraberinde mantığın devredışı kaldığında
seni ya yok eder ayağa
kalkamadığında
yada o sırtını döndüğün ve seni en çok seven insanlardan yoksun bulursun karanlık
koridorlarında
o hiçlikki kaygıların ve iç benlik ile hemfikir olduğun an kayboluşsundur artık çoktan
dostum apyağa kalk
her kötü sonun iyi bir başlangıcı vardır
başlayamadağın bir başlangıcın
sonucuda OLMAZ...
©m.haskaya
M