Hiçliğin güven dolu geçmiş sandalyesine
Sevgisizliğimin yağmurlarını çivilemek isterdim
Kuşlu tahta kalemlerimle
Adını her yere karalamak isterdim,
Bembeyaz sayfamı karaladığın gibi...
En çok da ne isterdim biliyor musun?
Sana bir daha şiirler yazmamayı,
Sana gönül baglamamayı,
En önemlisi de bir daha senin için ağlamamayı.
kimseye seni anlatmayayı..
©sensizce
M