Akvaryumdan sıçrayıp çıkan balığın çırpınışı kadar refleksif çırpınışlar sergiliyorum insan halimle...
Bu da yetmezmiş gibi neredeyse 1.75 lik cüssemle, utanmadan bir de kuş kalbi kadar bir kalp taşıyorum.
Bir lokmacık canı var kalbimin de heybetim direniyor, öyle ha dedi mi de ölemiyorum.
Kıytırık sancılar çektiğimi düşünüyorum, gerçek acılarla yaşayanlar karşısında bazen...
O bazenlerde işte bir parça yatışıyorum, sakinleşiyorum, güç buluyorum.
Ders aralarındaki teneffüsler gibi, ben de o kısacık kabullenişlerde soluklanıp, dinleniyorum.
İçimdeki balığın canı su çekiyor...
Serçenin kalbi huzur...
Sanki evrenin tüm acılarını ben duyuyorum...
I