Hiçliğin sularında yüzdüm gece gündüz demedim
Ben bu işin adında bir güzellik sezemedim
Zamanın silip süpürdüğü bu tozlara bastım
Elime bir süpürge alıp da süpüremedim.
Ben bendim hep kendimdim
Rüzgarın tepemde estiği bir yeldim
Bir pervane olup bu dünyanın peşinde dönerdim
Bu rüzgâr geçince ardında bir sevgiye döndüm.
Elimi uzattığım taşlara kestirmekten usandım
Ellerim cebimde yürümeyi de ben sevdim
Boş yollarda bir gidip bir de geri geldim
Ben bu işin aslını kendimde gördüm.
©seyyah_ruh
S