Saçların düşmüş tel tel yerlere
Bıçağım kemiğine sürgün
Canını toplamışsın ya gözlerimden
Cânım çekilmiş sûr toprak gönlüme
Sırma saçlarını sevdiğim
Yav ben yağmurlara değdiremez iken onları, sen ben diye yâr diye fedâ etmişsin ya
ardıma
Dün gitme der iken ayaklarım hicrân yoluna
Yahut gözlerim sen diye ağlarken semaya
Gönülüm sel, göz ettiğin yollarım göl olmuş sana
Af eyle beni gül kokulum
Ben senden ırak ,kalbinden kopuk
Ben yersiz bitmiş ot, küsgün pür şefkat pür hasret dolu şu yüreciğinde dermansız illet.
Affet beni gizli mısralarımda yatan ahu-çeşmim
Bilhassa ben idim seni yeşil sulara salan nâmert rüzgar
Olmamışlığa doymuş yüreğim
Yâr yâr diye uğruna öleyim...
©firuze
F