İçime nakış nakış işlediğim duygularım var benim.
Kimseye çaldırmadığım kalbimde büyüttüğüm hayal kırıklıklarım,
Kanayan avuçlarımda geçmişimden geleceğime hediye kalan acılarım,
Çocukluğumu olgun bireylerin sofrasında ağırlayan bir hayatım var benim.
Hayat hikayemi soracak olanlara anlatacak bir hikayem var benim.
Dinleyecek olanlar, var mı dinlemeye yüreği olanlar?
Kulağıyla değil yüreğiyle dinlesinler isterim.
Neredesiniz, ey adaleti baki kılanlar?
Duymanızı dilerim.
Teraziler çöktü.
Ölen çocukların masum ruhlarını taşıyamadı çünkü.
Unutulan hayatların varlığını kaldıramadı,
Acı çeken annelerin feryadını sayamadı.
Yaşarken bu hayatta, ölenlerin yarasını saramadı.
Neredesiniz, ey adaleti baki kılanlar?
Çocukluğuma borcunuz var.
Şu kısacık ömür merdiveninde
Dönüp de geçmişe baktığımda,
Anlıyorum ki, attığım her basamakta,
Bana geç kalmış bir adaletiniz var.
Hayatıma devam etmek için bana bir hikaye borcunuz var.
©cemma_nova
C