Bu , hikayeyi ilk anlatışım .
Seni şiire son katışım .
Bir adam düşünün ; kayıp düşü , yakar bitişiği
Kadını severmiş kışı .
Bu adam ondan görür yanışı .
Öyle ki ; külden doğurur resimlere nefessiz dalışı .
Kalbi yok eder içinde olduğu Savaş'ı da
Kadın boğdurur barışı .
Yeni bir Savaş başlatır adam , gül dürenini güldüren .
Mutlu olsun diye güllerin ölümüne gülen .
Kadın : gülüşü adamın tebessümüne kadar süren .
Süren bitti demiş şair adama : " sevdiğini son kez canlı gör "
" Donacak olan içine onla eşdeğer bi volkan ör "
İçini dökmüş adam , kadın dolu ; tüm renkler saçılmış
Adam gökkuşağı , kadın kör .
Elini bırakmış adamın kör kadın .
Kaybedeceğini söylemeden uzaklaştırmış her adım
Çıkmış yoluna adam , bal çalmış ağzına
' hâlâ yazıyor adın .'
Kadın kusmuş yüzüne : " zehir tadın " .
Adam çekilmiş çökmüş yere , kadının gidişinden ağır
Şeytan kaldırmış , '' sevdiğini , şiirlerini bağır ''
Adam bağırmış : sen gelmezsen yaşatmaya , cehenneme çağır
Saçlarıyla gözlerini mest eden kadınmış sağır .
Durmamış kadın , adam da öyle ; sürünmüş dağılana dek is , sis .
Eli kadının belinde , kadının eli göğsünde
Adam der gibi ' nasıl kalabilirsin bizsiz ? '
Ölmekteyken duymak istemiş sevdiğini
Olsa da hissiz .
Hayallerini ezerek denize düşmüş kadın , dilsiz .
©mekialem
©m-ekialem
M