Hınca hınç ölüyoruz Hena...
Ceplerimizde doğum sancımız,
Ellerimizde ecel terleri doluyor.
Yürüyoruz ve ayaklarımız ateşler içinde,
Vakitsiz zamanların çığlıklarını yudumluyoruz.
Çocuklar sol yanımızda ağlıyor ve sessiz..
Hınca hınç yaşıyoruz hayatı Hena...
Zaman elimizde bozuk para nispetinde
Harcadıkça harcıyoruz ve harcanıyoruz
Gönlümüzde tutunduğumuz sevgiler eskiyor
Gün yüzüne uzanan dualarımız nerede?
Sanki biz hiç yaşamıyoruz, ölüyoruz Hena...
H