Dünyayı verse de eline, gönlü hep aç, Hırsın pençesinde esir, ruhu hep darmadağın. Ne mal mülk doyurur onu, ne şan şöhret, Hırsın ateşi yakar, yüreğini her an.
Zenginlik sarar bedenini, fakirlik ruhunun, Gözünü karartır hırs, göremez gerçeği. Her şey ona az gelir, daha fazlasını ister, Hırsın girdabında kaybolur, neşe ve huzur biter.
Kanaatsizlik zinciriyle bağlar kendini, Özgürlüğü elinden alır, mutluluğu gömer gölgelere. Hırsın esiri olan asla bulamaz huzuru, Sonsuz bir açlık çeker, hep eksik kalır her şey ona.
Hırsın yolunu bırak, kanaate sarıl, Gönlünü zenginleştir, mal ile değil sevgi ile. Paylaşmanın mutluluğunu keşfet, vermenin güzelliğini, Hırsın esaretinden kurtul, bul gerçek özgürlüğü.
©hasanbey.
H