His

Gecenin ıssızlığında gereği olmayan bir sokak lambası gibiydi hislerim.
Yalnız, sessiz ve aydınlıktı biraz da.
Korkmuş, titrek ve kalpsiz davranılan bir çocuk gibiydi hâla.
Büyümüş ama kalbi hâla küçük kalmış.
Sevmiş ama sevilmemiş.
Üzülmüş ama üzememiş.
Kırılıp paramparça olmuş ama kırmamış.
Kırmaya çalışmış yine kıramamış.
İyi gibi görünmüş ama hiç iyi olamamış.
O çocuk hisleri ile beraber kendi eşsiz benliğini fark edemeden yummuş dünyaya gözlerini...
©seri_seri