Bazen yok olmak ister insan,
Hemde hiç varolmamışcasına.
Bazen de ağlamak ister insan, geceler boyunca.
Çaresizce oturur bir köşeye, olan bitenleri izler içindeki koca bir pişmanlıkla.
Bazen her şeyi bitirmek ister insan,
Hem kalbindekilerini hemde kafasındaki düşünceleri.
Oysaki içimizdeki her şeyi bitirmek, bize vede eden birisini unutmak gibiydi.
Bu yüzden yarım kaldı hep içimdekiler.
Bazen çok uzaklara gitmek ister insan,
Hemde hiçbir zaman geri dönmeyecekmiş gibi.
Sanki hiç sevilmemiş gibi;
Birileri hep çok uzaklara dalıp giderdi.
©ruhumsiir
B