Sessizliğin boy aynasında gördüğümde.
Her gün kendimi görmekten usandıkça ya da dağılmış saçlarımda savrulmuş
her bir tarafa. tutmuyor tokam lans
edemesem de hapis olan duygularım
mahzene karşı hep biraz eksik sonuçta...
Sensiz akşamların nezdinde damla damla akarken gözyaşlarımla bitmemiş aşkın
fukarasıydım.
Yaralı kuş gibi çırpınırdım.
Ölü ruhumda kaç mezar kazıldı.
Sayısını bile unuttum!
Geçmişten şimdiye kadar.. neler birikti haznemde. Bahtsız talihimde ne kaldı elimde avucumda bir şiir miktarı kadar, sadece dem vurmuş sürekli sitemli, Islak mendilimde.
Gizledim hep pembe yalanları;
gönül sarnacında. kayıp olsaydım! saklambaç oynadığım da,
Sessizlik oluştu biriken harflerde konuşmayı öğrendiğim anda alıştım kabuslara kurudu toprağım çöl oldukça medet umdum sahradan... Kesildi soluğum alıp verdikçe inandım
Sabır denen elamete
Eremedim selamete kalmadı sığınacak
limanım. sorgusuz sualsiz dar ağacına astıklarında.
Tuvalimin akarken rengi karıştı
birbirine gitmek mi kalmak mı ?
zor zihnimde dolmadan vade.
Garip bakışlar arasın da akibetim
belli değildi. yokluğun beldesinde dolaştım durdum.
Bir ömür biterken artık HiSSiZDiM
©ebrulimsi5
E