Her üzüntüm de ömrümden bir gün daha gider,
Bir papatya yaprağı daha solar,
Bir halka daha oluşur gözlerimde,
Durmaz gözyaşlarım akar da sel olur.
Her üzüntüm de bir umudum daha körelir,
Biraz hüzünlü , biraz kırgın bakar gözlerim,
Dilimden düşen her sözcük biraz daha keskinleşir
Bir yabancı olur doğarım yeniden,
Kaybettiğim benliğimin yanı sıra,
Büründüğüm benliğimdir içimi ateşe veren.
Y