Eskiden karıncayı bile incitemezdim,
temizdi kalbim dokunmazdı kimseye zararım,
ama şimdi ise kendimi tanıyamıyorum,
acımasız,kinci,merhametsiz biri olmuşum,
o tertemiz kalbim taş olmuş,
çünkü çok kırdılar,
insan kırıldıkca acımasızlaşırmış,
Bu kalp çok hasar aldı çok kırıldı,
şuan paramparça dağılmış,
artık birşey hissedemiyorum;
sanki duygularımı söküp almışlar gibi,
hissizleştim,kırıldım,paramparçayım,
o masum kıza ne oldu?
Ben bu değildim ben böyle değildim,
hissedemiyorum ağlıyamıyorum gülemiyorum sevemiyorum kimseye...
©zeynep.axw
Z