Alıştık her binadan, yükselirken çığlıklar,
Akıl almaz sebeple, çoğalırken sığlıklar,
Duyurmaya çalıştı, hangimizdik yanında?
Bugün de aciz insan, bu gidişle yarın da!
Bir kravat takınca, iyi insan oldular,
Caniliğin ismini, nasıl kriz koydular?
Adaleti hakimde, savcıda arıyorken,
Neden onlar yerine, hep medyada buldular?
Sokaktan geçiyorken, suçu neydi hayvanın?
Bedeli ağır oldu, hafif ceza saymanın,
Alıp besle demezdik, yalnızca şevkatli ol,
Ne zararı olurdu, bir kap yemek koymanın?
Tekme attı hunharca, su içiyorken kedi,
Kabullenmek yerine, tuzak kurulmuş dedi,
Üstünden geçip gitti, sözde doktormuş sanı,
Onun işiydi oysa, durdurmak akan kanı!!!
Ödenir emek hakkı, dururken ter alnında,
Aklında binbir tilki, ne haklar var ardında!
İnsan hokkabaz olmuş, ve tek vasfı kaybetmek,
Hep belli bir kesime, neden özgü sabretmek?
Yaklaşmaz olduk dostça, küçük bir yavrucağa,
Çünkü iğrenç kalplerden, ateş düştü ocağa,
Şimdi bir toprak altı, neden varı yoğunun?
İlk söz anne olurdu, imdat oldu çoğunun!
Çok kirli şu insanlık, yazmak yalnız avuntu,
Yok demeyin inanmam, bu değil bir kuruntu,
İnsan hokkabaz olmuş, ve bir vasfı da oyun,
Bu anlamsız bir oyun, bir kural da siz koyun...
©frespiritt
F