Kalemimde çırpınıyor zaman.
Bir karanlık, bir sonbahar ve ben...
Hortlatıp vakitlerden birer vakit,
Seni aradım inlemesinde kelimelerin.
Zinciri boynumdan çekip bağırdım,
Yanımdan geçen her bir insana.
Şiirlerim yetişemiyor bazı kırgınlıklara.
Her saniyesini sayardım eskiden;
Şimdi neresindeyim sonsuz zaman çizgisinin.
Bu yok oluşum ve ben...
Yine hortlatıp vakitlerden birer vakit,
Seni buldum yıkılınca gökler üzerime.
Bu şehir yıldızlarını dökmüş gibi üstüme;
Geçtiği gibi zamanın üzerimden.
Her bir kemiğimi titrettiği gibi anıların.
Ayrılığın haberi yıktı gökyüzünü.
Bir mermi, bir kan ve ben...
Hortlatıp vakitlerden birer vakit,
Seni istedim ellerimin hizasından.
"Kasvetten uzağım, sana yakın olduğum kadar.
Tatminsiz bir rüzgarım, günahkar omuzlarda. "