Duvara çarpan bir vazo gibiyim.
Toplayamazsın, uçlarım keskin.
İçimdeki çiçekleri öldürmüş biriyim,
Dokunursan, kanayacak bedenin.
Akmasın ellerinden kan, akmasın göz yaşların,
Kapıdan çık ve kendine yeni bir vazo al.
Çiçekler yine açar, başındayız daha baharın,
Parçalarım kalsın dokunma, istemesemde "hoşçakal..."
©zeliha_nur
Z