"Yağmur yağıyor şehrine, damla damla huzur salıyor topraklarına her zerrenin...
Kafan gökyüzüne dönük, gözlerin kapalı, kopuk bir buğu var yüreğinde. Adımların belli belirsiz, ürkek dokunuşların var ıslak asfalt yollarda.
Sessiz sedasız sohbetimizin içinde saklı sonsuzluğun simgesi.
Bir uzanıp elini tutsam, dökülse sözlerim yüreğimden yüreğine.
Başını eğsen ve bana baksan, anlasam seni ve benden ne istediğini...
Kelimelerim var kaleminden dökülmek için bekleyen sıralı cümlelerim.
Bakışlarım var huzursuz yüzümde, yağmur damlası ile nemlenen.
Yüreğimden yüreğine geçmeyi bekleyen sözler var, tınısında şehrinin toprağına değen yağmur kokusu.
Sessiz sedasız bağırmalarım var, seni ve beni biz yapamayacak kadar isyan eden.
Ve vazgeçişlerim var, gidişlerim bir hoşçakala sığamayacak kadar güzel."
HELİN DENİZ SARAÇ
©saraccdeno
S