Bu şehrin ışıkları yanlız, sesiz ve sensiz,
ben artık eskisi gibi değilim ,
yüreğim burhan yeri ne dost bildim ne düşman, kaçıyorum gölgenden bin pişman,
zor tek başına yenik bir asker gibi hep aynı cephede savaşmak,
ayaklarım geri gidiyor yüreğim kal diyor,
tek bir kurşunum var nablunun ucunda,
ya beni öldürecek yada ben kursuna hedef seçeceğim,
tek derdim kimsenin huzur bozulmasın
bende yokta, varmış gibi yapmaktan yoruldum, herkesden, herseyden vazgeçiyorum, ve pes ediyorum,
kırdıklarımin tamiri yok ama kırmadıklarımın da suçu yok,
hoşçakal beni yeri göğe sığdırmayan
hoşçakal bana herşeyi çok goren
hoşçakal bir şans bekleyen ve şansı hiç vermeyen,
ömründe bir kere koydugun yere bak,
bir hiç bile bu kadar değersiz degildi......
©sozucar
S