R

HOŞÇAKAL MİHRİMAH

Yıllanmış hikayeyide götürüyorum
Geri dönmeyecek kadar uzak gidiyorum
Zümrüt parçası gibi ışıltı bir yere
Parçalanmış bir kıyıya bıraktım özümü
Ayağımdaki postal kaldi bir tek
Gidiyorum bıçkın bir vapurun uzerinde
Anlatamam derdimi kimselere
Tabutum gelir belki birgün geriye
Hoşçakal mihrimah,,,!
Eski bir vagonda yüklü kaldı herşey
Gidiyorum  çünkü yaslandığım şehre
Burhaniyenin ören sahilin en serin koyuna
Gidiyorum yine yeniden demek için maziye
Arda kalan vakti ömrü harcama
Hoşçakal mihrimah...?
Sonuydu aşkın dirhemi orda kalsın
yelken çoktan poyraza çevrildi orda
akıyor çünkü denizde ılık ılık
Gaflet bir duman'ın buharına kapıldım
Gidiyordum işte
Gök mavisi denizin altinoluk'a
Yüreğimdeki kıymeti anlayana gidiyorum
Bir manzara olsun akçay'da
Gün batımının son demli çayını
Bir masada sahilde yudumlayayım
Balıkesir burhaniye'de
Sendsn uzak şehri sildim
Artik tek kalemde
Hoşçakal mihrimah