Yağmur yağıyor mu sevgilim?
Yağmuru duyuyorum.
Yol siyah mı, parlıyor mu?
Kendimi karanlık bir odanın içinde görüyorum.
Kırmızı kravatımı tak!
Kırmızının içinde hayat var.
Fakat yüzünün rengini seçemedim
O bir cenaze evi mi?
Hayır! hayır! ağlamamalısın
Yüzündeki tebbesüm,
Kederlerimi yönetmek için beni güçlü kılmalı
Ve gözlerin,
Beni asırlarca avutacak iki mısralık şiir,
Bunun için gözlerine minnettarım.
Şimdi pencereye gitmeme yardım et.
Orası akşam yıldızının kutsal olduğu yer
Camların ardındaki yükselişin kuş cıvıltılarını duymak istiyorum
Uzakta yağmur gibi bir şey
Kulağım belki de yine bana oyun oynayacak
Yada hislerim dokunuşlarını kaybedecek
Önemli değil.
Belki hiçbir şey!
Sanırım kemik bahçesi benim için en iyisi
Bu sandalyede otur ve sakalımın büyümesini dinle.
Birazdan parmaklıkları aralayacağım
Eğer saç şiir ise..
©mustafaks
M