Sen yaşardın kalabalıklar içinde neşeyle
Nice çiçekler açardı sevinç bahçende
Koklardın rengarenk güzellikler yüreğinde
Eşsiz bir cennet edinmiştin kendine
Hiç düşünmedin mi seni bekleyen yalan dünyanın hiç değişmeyen gerçeğine yalnızlık ülkesinde kalacağın son kalacağın yerin tek kişilik bir hücre ya cennet ya cehennem
Ölmeden cenneti yaşayan tüccar olmaz cehenneme
Ah bir bilseydin iştiyakla gideceğin yere
Çünkü o seni bekliyordu sayılı nefesinde
Ama sen daim habersiz yaşadın sevincinde
Sen yalnızlığı hiç düşünmeden bu devran
Sandın ki hep böyle gider diye nefsine köle
yalnızlık ülkesinde kalacağın son kalacağın yerin tek kişilik bir hücre ya cennet ya cehennem
Görkemli saraylar bile kalmıyor yerli yerinde
Hiçbir muhkem yer kalmaz sonu hep virane
Ömür dediğin hayatımı yaşıyorum bilmez ki divane
verince son nefesi göreceksin seni bekleyen hücre pişmanlık fayda vermez dönüşü yok keşkelere yaşam tercihin buydu
yalnızlık ülkesinde son kalacağın yerin tek kişilik bir hücre ya cennet ya cehennem
Dünya sana cennet yaşadın ölmeden önce
Her bir şeye hükmettin tek bir nefsine köle
Yenilgi ancak böyle bir şey ansızın ölüm gelir ruh bedeni terk edince beden toprağa düşünce yalnızlık ülkesinde son kalacağın yerin bir hücre ya cennet ya cehennem
©yoldaakiii
Y