Küçük bir çocukken
Hayatta yol alırken
Takılırken her taşa
Düşüp yeniden kalkarken
Büyüyünce taşları yok edebileceğime inanmıştım
Büyüdüm
Taşlar ayağıma batarken
Yürümeye devam ediyorum
Tek bir fark var
Artık acı hissetmiyorum
Ulaşmak için can attığım yaşlarda
Ölmek için gün sayar oldum
Bir metro durağında
Yüksek bir yerde
Hızla akan trafikte
Ölümü aradım
Bulmak kolay değilmiş
Ararken bir el tutup beni çekerdi
Meğer o Tanrının eliymiş
Beni karşısına alıp
Daha vaktin var ben yanındayım derdi
Ben ise kabullenirdim fakat yine
Ölümü arardım
Bu dünyada her imtihanı kabul ederim de
Kalbimde geçmeyen acı ve boşluğu ne edeyim
Acının çaresizliği ile tutunduğum her şey
Meğer bir serapmış
Hayal dünyası gerçekliğin üzerine perde örtmüş
Perde kalkınca hayatın toz pembesi karanlığa dönüşürmüş
Ben karanlıktan korkarım
Bana ışığımı geri verin
Ya da alın beni bu dünyadan
Cennete götürüverin
Tanrının iyi kullarına vaad ettiği yere
İyi kullarına kendini gösterdiği yere
Ben iyi değilim fakat
Tanrının himayesine girmek istiyorum
Çünkü
Tanrıdan gelecek her hayra muhtacım
Kurtar beni Ey Huda
©berrak
B