______________________________
Ben babamın oğlu'yum;
Ne zaman üzülsem,
bir şeyler yolunda gitmese,
Babamın gölgesi rehberim olurdu.
Kağıt atık toplardı..
bilirdi misket'Leri çok sevdiğimi..
Çöpten bulduğu misketlerden
birer tane yastığımın altına
bırakırdı her gece..
uyumadan Önce başımı okşar
Aslan Oğlum! diye severdi..
ve köşesine çekilirdi...
Biraz mahçup biraz hüzünlü
ciğerine tütünü Basar,
acılı gözlerini tavana asardı..
uyuduğumu zanneder sesli düşünür.
yaşam kaygısını akıtırdı
bardaktan boşalırcasına...
duvarda çakılı olan Büyük'Babamın
portresi ile konuşurdu..
Bazen üzgün siması asık,
Ses tınısı yorgun ruh hali durgun..
kırk beşinde hayat fazla hırpalamış
olmalı dili suskun..
Karşı komşumuz "Cemil" amca,
hafta'nın üç günü mangal yakardı,
kokusu bizim evin duvarlarına işler.
babamın cüzdanını dikişlerdi..
Başı yerde tütüne sarılır..
tek başına içerlenirdi..
hissederdim bir şeylerin yolunda
gitmediğini...
ama yarasının hangi çanağına şifa
olmam gerektiğini bilmezdim...
Cemil amca yine mangal yakıp
salyalarımızı budarken,
Babamın evden çıktığını gördüm.
Bir saat sonra elinde et poşeti ile
dönmüştü çığlıklar sevinçler
bizde mangal yapacaktık...
Babamı uzun zamandır böyle
görmemiştim..
uzun zaman dediğim yaşımın
tamamı on üç'tü..
ilk defa başı dik yükü hafiflemiş
bir duruşla seyrettim...
O gece tekrar uyumadan önce,
bizi öptü her zamanki gibi son
misketimi bıraktı yastığımın altına..
ve yediğimiz etin bedelini
ödemeye gitti..
Annem ağlıyordu..
anlam verememiştim..?
babam hep giderdi..
ama annem ağlamazdı...
Babam hep gittiğinde dönerdi..
ama dönmemişti...?
Sabahında kapının eşiğinde
babamı beklerken,
Akranlarımın hırsızın oğlu
demesiyle irkildim..
Kasabın camının kırık olduğunu
görünce sebebini anladım..
Ne zaman Cemil amca,
Mangal yaksa közü Babam,
Pişirdiği yüreğim oluyor Artık..
uykular ızdırap,
misketlerim küskün..
Yastığım her zaman ıslak..
yağmurdan bir derya
göz pınarlarımda konaklayan..
Ben gururluyum..
Ben babamın oğluyum!..
________________________________
Saygılar...
©sualistt
S