Gökyüzüne kara bulutlar teslim
derin bir hüzün hâkimiyet sürer
sona yaklaşıyor özgür düşünce
beni ben yapan değer verdiklerim
mesela yeşerip filiz veren bahara
yedi iklim dört mevsim yaşanan
sonsuz selam olsun yalnız evrene
bir umuttur var edilen düş zamana
kalıcı yalnızlık baş gösterince
suskun yeminli bir fişeğim
her an patlamaya hep hazır
kötülük bu karanlıkla beslenince
iyi niyetleri mi birer birer aldım askıya
can verip baş vermediğim kavganın
onurlu ca direndiğim bir destan dır
gözlerinde aç gölü kan gruplara
geldiğim ilk anda gözümü açtım
ömür sır perdesi azıcık aralanır
konuşunca haksız olduğum hak
üstünde doğacak olan yarınlar ım
var bir çift sözüm uzak aydınlığa
kavuşmaz gündüzüm yok sabah
kabus içinde zulüm dür yaşamak
kısıtlanmış hayatın hür vicdanın da
©aşıkcihan
C