Bana hüzün denk geldi hep hayatımın bu tiyatro sahnesinde,
Cam kırığı taneleri batıyor kalbime,
Gönlüm dönmüşken enkaz yerine,
Çok ihtiyacım olmuştu iyiyim kelimesine,
Haykırsam sesimi duyuramazdım belki de birisine,
Kim olabilirdi ki zaten zor günümde,
Ne bir dostum vardı ne de bir sevgili bende,
Kendimi buluverdim her gece meyhane köşelerinde,
Ya da bomboş sokaklarda yürürdüm nereye gittiğimi bilmeden öylesine,
Bazen gözüm uzaklara dalardı birşeyler anlatmak istercesine,
Ama kelimeler düğümleniveriyor dilimde,
Sonbaharın ayazı beni sürükledi umutsuzluğun içine.
Yaşama sevincini yitirmiş birisini görmekteydim ben baktığım zaman aynada kendime,
Olmadı....Bu hayat yüzümü güldürmedi bugün de.
©by_solist
B