Ne soğuk bir sonbahardı hayat,
Ne de sıcak bir yaz.
Gözümde sadece bir avuç insan.
Bir kuş misali özgürce uçan...
O kuşa mükemmelliyet veren uçuşu değildi.
Oysaki insan kuş kadar özgür olmayı isterdi...
Kenetlenmiş bir avuç el,
Ve sitem dağıtırdı etrafa...
Kör olur gözleri,görmez etrafındakileri asla!
Duygularına tercüman bir kağıt ve kalem
İçimdeki sende, benden bir parça gizlerdi.
Gamzene değmesin yabancı el,
Yitirdiklerim miydi?
Allah'ım ne büyük bir suç,
Ne büyük bir amel...
Büyüsü bozuldu! Kül olsun
Bu kör karanlıkta...
Bu son hatıranda böylece uzaklaşmakta.
Güneş doğmasın pencereme,
Sûretim eskisin tanınmasın bu gece.
Serin bir rüzgar eser
İçimdeki alevleri körerten...
Bu serin rüzgardı, beni sebepsiz yere üzen.
Matemini tutuyorum.. kimsesiz bir başıma...
Kimsenin suçu yoktu oysa.
Terennüm eder bende kalan ne varsa,
Anıların ise bâki kalır hep içimde..
Koparma çiçeklerimi!
Bırak tomurcuk olup büyüsün.
Hüznün beni boğar,öyleyse bırak ölsün.
..
©.afra.
.