Yine hüzün esiyor bak sokaklarından
Yalnızlığın çığlıklarından
Ufukların apansızlığından
Geçilmiyor kimsesiz şehrin sokaklarından
Umut serpiliyor nar ağacından
Belki biraz hüzün veyahut acıdan
Farkı neydi acının tatlıdan
Belki acı ederdi insanı tahtından
Her neyse umuttan sevdadan
Belki kader alırdı insanı dar ağacından...
©emrah_tarh
E